روزی …

… باید از پشته کوچکی رد می‌شدیم که بالاتر از دریا بود و بعد به طرف ساحل سرازیر می‌شدیم، پشته پر از سنگ‌های زرد‌رنگ و بوته‌های سفیدِ سفیدِ سریش بود که بر آبی پر رنگ آسمان دیده می‌شد.
ماری با ضربه‌های کیف مشمعی‌اش گلبرگ‌های سریش‌ها را پخش می‌کرد. از بین رده ویلا‌های کوچک با پرچین‌های سبز و سفید رد شدیم که ایوان‌های بعضی از آنها زیر درختچه‌های گَز مدفون شده بودند و بعضی دیگر حسابی وسط سنگ‌ها پیدا بودند. پیش از رسیدن به لبۀ پشته می‌شد دریای بی‌حرکت را دید و کمی هم دورتر دماغۀ خواب آلود و حجیم را در آب زلال. صدای ملایم یک موتور در آن هوای آرام به ما رسید. و از دور قایق ماهیگیری کوچکی را دیدیم که روی دریای درخشان، به‌طور محوی پیش می‌آمد. ماری چند گل زنبق از لای صخره‌ها چید. از شیبی که به طرف دریا می‌رفت چند نفر را دیدم که آبتنی می‌کردند…